Serpentine Pavilion 2017

Het Serpentine Pavilion 2017 was ontworpen door Diébédo Francis Kéré (1965, Burkina Faso). Bekijk in het onderstaande boek de foto’s die ik gemaakt heb tijdens mijn bezoek in augustus 2017;

 

Lees meer over de paviljoens uit de afgelopen jaren:

Serpentine Pavilion 2016

Afgelopen zomer stond er naast de Serpentine Gallery in Londen weer een tijdelijk paviljoen, ditmaal ontworpen door de Deense architect Bjarke Ingels. De zeventiende in de reeks en de zevende die ik bezocht. De opdracht was wederom ontwerp en realisatie van een tijdelijk paviljoen in 6 maanden en vervolgens 3 maanden openstelling voor het publiek.

Ingels ontwierp het paviljoen als een ‘openritsende muur’. Tussen de twee geleidelijk gebogen vlakken is een canyon-achtige binnenruimte ontstaan. Het paviljoen was opgebouwd uit gestapelde translucente elementen van fiberglass.

Bekijk hieronder een interview van Dezeen met Bjarke Ingels over het paviljoen:

 

Foto galerij

 

 

Lees meer over de paviljoens uit de afgelopen jaren:

 (Paviljoen bezocht op 2 juli 2016. Door drukte rondom de Olympische Spelen is dit bericht later geplaatst dan de bedoeling was.)

Serpentine Pavilion 2015

IMG_3757

Na de foto’s van het in aanbouw zijnde paviljoen eerder dit jaar, (Serpentine Pavilion 2015 – Under Construction) nu het eindresultaat. Het door selgascano ontworpen Serpentine Pavilion 2015 vormt een mooi contrast met de “rots” van Smiljan Radic uit 2014. Speels, kleurrijk, luchtig en een feest om te bezoeken. (in ieder geval, als de zon schijnt) Nog te bezoeken tot en met zondag 18 oktober.

Een toelichting op het ontwerp op ArchDaily

Lees verder voor meer foto’s

 

“Serpentine Pavilion 2015” verder lezen

Serpentine Pavilion 2015 – Under Construction

© Martijn Giebels
© Martijn Giebels

 

Met nog 12 dagen te gaan tot de opening wordt de laatste hand gelegd aan het Serpentine Pavilion 2015. Dit jaar ontworpen door het Spaanse selgascano. Bekijk hier de impressies en lees de toelichting op het ontwerp.

Later deze zomer foto’s van het dan geopende paviljoen. 

 

© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels
© Martijn Giebels

 

 

Lees meer over de paviljoens uit de afgelopen jaren:

Serpentine Pavilion 2014

DSCN0539

Sinds 2000 nodigt de Serpentine Gallery in Londen elk jaar een internationale architect, die nog geen gebouw heeft gerealiseerd in Engeland, uit om een tijdelijk paviljoen te ontwerpen. De architect krijgt zes maanden om het paviljoen te ontwerpen en te realiseren, waarna deze drie maanden te bezoeken is door het publiek. Het paviljoen van dit jaar, ontworpen door de Chileense architect Smiljan Radic, contrasteert sterk met het ‘luchtige’ paviljoen van Sou Fujimoto uit 2013.

Het tijdelijke bouwwerk bestaat uit een witte schaal van glasvezel die gedragen wordt door enkele enorme rotsblokken. De vloer is verhoogd ten opzichte van het maaiveld waardoor er onder de schaal zitplekken zijn ontstaan. In het paviljoen is ruimte voor uiteenlopende bijeenkomsten.

 

DSCN0549

DSCN0634

DSCN0620

DSCN0613

DSCN0606

DSCN0589

DSCN0567

DSCN0563

DSCN0562

DSCN0560

DSCN0559

DSCN0558

DSCN0554

DSCN0551

Alle foto’s: Martijn Giebels

 

Website Serpentine Gallery

 

Lees meer over de paviljoens uit de afgelopen jaren:

Serpentine Pavilion 2012

Sinds 2000 nodigt de Serpentine Gallery in Londen elk jaar een internationale architect, die nog geen gebouw heeft gerealiseerd in Engeland, uit om een tijdelijk paviljoen te ontwerpen. De architect krijgt zes maanden om het paviljoen te ontwerpen en te realiseren, waarna deze drie maanden te bezoeken is door het publiek. Na de “Hortus Conclusus” van Peter Zumthor van 2011 is het paviljoen van dit jaar door Herzog & De Meuron en Ai Weiwei ontworpen.

Hoewel Herzog & De Meuron in Engeland al een gebouw gerealiseerd hebben (Tate Modern in London) kregen ze in samenwerking met Ai Weiwei opnieuw een kans om in een Olympische stad een bouwwerk te realiseren. (Het trio ontwierp eerder “The Bird’s Nest” voor de Olympische Spelen in Beijing 2008)

Het paviljoen ligt half verdiept in de grond. 12 kolommen (11 voor elke voorgaande paviljoen in de reeks + een nieuwe) dragen een bijna ronde schijf die als overkapping (en soms vloer) fungeert. Het interieur is gebaseerd op een combinatie van de plattegronden van de 11 eerdere paviljoens en uitgevoerd in bruin kurk.

Zittend onder het maaiveldniveau ontstaat de mogelijkheid de omgeving op een nieuwe manier te ervaren. Een sterk contrast met het paviljoen van Zumthor die naar binnen gekeerd was en zich afsloot van het park en de stad. Doordat de schijf vlak boven de grond hangt komt er weinig daglicht in het paviljoen. Hierdoor ben je in het paviljoen haast onzichtbaar vanaf buiten/het park. In deze beschutte plek kun je je even terug trekken uit de hectiek en dynamiek van de stad om deze vervolgens vanuit een nieuw oogpunt te observeren.

 

Meer informatie: